بازگشت به خدمات

شیمی‌درمانی

طراحی و اجرای پروتکل‌های شیمی‌درمانی متناسب با نوع و مرحله سرطان، با تمرکز بر کنترل عوارض جانبی.

شیمی‌درمانی یکی از رایج‌ترین و مؤثرترین روش‌های درمان سرطان است که با استفاده از داروهای ضدسرطان، سلول‌های در حال تکثیر سریع را از بین می‌برد. این درمان می‌تواند به‌تنهایی یا در کنار جراحی، پرتودرمانی، ایمونوتراپی و درمان هدفمند به کار رود. انتخاب رژیم دارویی، تعداد جلسات و فواصل آن‌ها کاملاً به نوع سرطان، مرحله بیماری، وضعیت عمومی بیمار و اهداف درمان بستگی دارد.

شیمی‌درمانی چیست و چگونه عمل می‌کند؟

سلول‌های سرطانی سریع‌تر از سلول‌های طبیعی تقسیم می‌شوند. داروهای شیمی‌درمانی با اختلال در چرخه تقسیم سلولی، این سلول‌ها را هدف قرار می‌دهند. از آنجا که برخی سلول‌های سالم بدن نیز سرعت تقسیم بالایی دارند — مانند سلول‌های مغز استخوان، ریشه مو و پوشش دستگاه گوارش — بخشی از عوارض شناخته‌شده شیمی‌درمانی از همین‌جا ناشی می‌شود.

شیمی‌درمانی بسته به هدف درمان در چند قالب تجویز می‌شود: درمان کمکی پس از جراحی برای کاهش احتمال بازگشت بیماری، درمان پیش از جراحی برای کوچک کردن تومور، و درمان اصلی در بیماری‌های پیشرفته یا سرطان‌های خونی.

چه بیمارانی کاندید شیمی‌درمانی هستند؟

  • بیماران مبتلا به سرطان‌های خونی مانند لوسمی و لنفوم که شیمی‌درمانی درمان اصلی آن‌هاست
  • بیمارانی که پس از جراحی، بر اساس نتیجه پاتولوژی در معرض خطر بازگشت بیماری هستند
  • مواردی که کوچک کردن تومور پیش از جراحی، امکان عمل محدودتر و حفظ عضو را فراهم می‌کند
  • بیماری‌های متاستاتیک، با هدف کنترل بیماری، کاهش علائم و افزایش کیفیت زندگی

تصمیم‌گیری درباره شروع شیمی‌درمانی همیشه پس از بررسی پاتولوژی، مرحله‌بندی دقیق بیماری و ارزیابی وضعیت قلب، کلیه و کبد انجام می‌شود.

مراحل انجام شیمی‌درمانی

  1. ارزیابی اولیه

    بررسی پاتولوژی، تصویربرداری، آزمایش‌های خونی و ارزیابی عملکرد قلب و کلیه.
  2. انتخاب پروتکل

    تعیین رژیم دارویی بر اساس نوع و مرحله سرطان، مطابق پروتکل‌های استاندارد جهانی.
  3. آماده‌سازی دسترسی وریدی

    در صورت نیاز به درمان طولانی‌مدت، تعبیه پورت یا کاتتر مرکزی.
  4. اجرای جلسات

    تزریق یا مصرف خوراکی دارو در سیکل‌های مشخص، معمولاً هر ۲ تا ۳ هفته.
  5. پایش بین سیکل‌ها

    آزمایش خون پیش از هر جلسه برای بررسی گلبول‌ها و تنظیم دوز.
  6. ارزیابی پاسخ

    تصویربرداری در فواصل مشخص برای سنجش پاسخ بیماری به درمان.

آمادگی پیش از شروع درمان

  • فهرست کامل داروها و مکمل‌های مصرفی خود را همراه بیاورید؛ برخی مکمل‌ها با داروهای شیمی‌درمانی تداخل دارند
  • مشکلات دندانی را پیش از شروع درمان برطرف کنید
  • در صورت تمایل به فرزندآوری، پیش از شروع درمان درباره حفظ باروری مشاوره بگیرید
  • واکسیناسیون‌های لازم را با نظر پزشک پیش از شروع درمان کامل کنید
  • برای روز درمان همراه داشته باشید و برنامه استراحت پس از آن را در نظر بگیرید

عوارض احتمالی و مدیریت آن‌ها

عارضهزمان بروزراهکار مدیریت
تهوع و استفراغ۲۴ تا ۷۲ ساعت اولداروهای ضدتهوع پیشگیرانه، وعده‌های کوچک و مکرر
کاهش گلبول سفیدروز ۷ تا ۱۴پایش آزمایش خون، پرهیز از تماس با افراد بیمار، در موارد لازم داروی محرک مغز استخوان
خستگیدر طول دوره درمانفعالیت سبک منظم، اصلاح کم‌خونی، تنظیم برنامه استراحت
ریزش موهفته ۲ تا ۴موقتی و برگشت‌پذیر؛ پس از پایان درمان مو مجدداً رشد می‌کند
زخم دهانروز ۵ تا ۱۰بهداشت دهان، دهان‌شویه‌های تجویزی، پرهیز از غذاهای تند و داغ

در این موارد فوراً تماس بگیرید: تب بالای ۳۸ درجه، لرز، خونریزی غیرعادی، تنگی نفس یا درد قفسه سینه. تب در دوره کاهش گلبول سفید یک وضعیت اورژانسی است.

نوتروپنی: گلبول سفید پایین در شیمی‌درمانی

نوتروپنی چیست؟

نوتروفیل‌ها گروهی از گلبول‌های سفیدند که اولین خط دفاع بدن در برابر عفونت‌های باکتریایی هستند. نوتروپنی یعنی کاهش تعداد این سلول‌ها. شیمی‌درمانی روی سلول‌های در حال تقسیم مغز استخوان هم اثر می‌گذارد، بنابراین معمولاً باعث افت موقت گلبول‌های سفید می‌شود؛ پایین‌ترین مقدار معمولاً بین روز ۷ تا ۱۴ پس از جلسه است و سپس بهبود می‌یابد.

نوتروپنی خفیف و شدید

شدت نوتروپنی با «شمارش مطلق نوتروفیل» (ANC) در آزمایش خون سنجیده می‌شود:

شدتشمارش مطلق نوتروفیل (در میکرولیتر)
خفیف۱۰۰۰ تا ۱۵۰۰
متوسط۵۰۰ تا ۱۰۰۰
شدیدکمتر از ۵۰۰

هرچه شمارش پایین‌تر و دوره آن طولانی‌تر باشد، خطر عفونت بیشتر است.

گلبول سفید پایین چه علائمی دارد؟

نوتروپنی به‌تنهایی معمولاً علامتی ندارد؛ نشانه اصلی آن عفونت است: تب، لرز، گلودرد، زخم دهان، سوزش ادرار یا سرفه. تب بالای ۳۸ درجه در دوره افت گلبول سفید یک وضعیت اورژانسی است و باید بی‌درنگ اطلاع داده شود.

پیشگیری از عفونت در دوره نوتروپنی

  • شستن مرتب دست‌ها، به‌ویژه پیش از غذا و پس از دستشویی
  • دوری از افراد بیمار و مکان‌های شلوغ
  • بهداشت دهان با مسواک نرم
  • مصرف غذای کاملاً پخته و شستن دقیق میوه و سبزی
  • اندازه‌گیری دمای بدن هر بار که احساس ناخوشی دارید

در برخی بیماران، پزشک برای کوتاه کردن دوره نوتروپنی داروی محرک مغز استخوان تجویز می‌کند.

نوتروپنی و کاهش پلاکت

شیمی‌درمانی ممکن است همزمان پلاکت‌ها را هم کاهش دهد (ترومبوسیتوپنی)؛ در این حالت خونریزی از لثه یا بینی و کبودی‌های بی‌دلیل باید گزارش شوند. توضیح بیشتر در بخش «کاهش پلاکت خون» صفحه کم‌خونی و اختلالات خونی آمده است.

آیا شیمی‌درمانی برای اطرافیان خطر دارد؟

داروهای شیمی‌درمانی تا دست‌کم ۴۸ ساعت پس از هر جلسه ممکن است در ادرار، مدفوع، استفراغ و خون بیمار وجود داشته باشند. احتیاط‌های خانواده مربوط به همین ترشحات است (منبع: بیمارستان سنت جود):

  • هنگام تمیز کردن استفراغ، ادرار، مدفوع یا خون بیمار و هنگام جابه‌جایی ملحفه‌های آلوده، دستکش بپوشید.
  • پیش از کشیدن سیفون، درِ توالت را ببندید.
  • اگر ترشحات با پوست تماس پیدا کرد، آن ناحیه را با آب و صابون خوب بشویید.

مدت این احتیاط‌ها بسته به نوع دارو ممکن است بیشتر باشد؛ آن را برای رژیم درمانی خودتان از تیم درمان بپرسید. خطر مهم‌تر معمولاً در جهت عکس است: در دوره کاهش گلبول سفید، اطرافیانی که سرماخوردگی یا عفونت دارند باید مراقب باشند عفونت را به بیمار منتقل نکنند.

مراقبت‌های پس از هر جلسه

در روزهای پس از هر جلسه، مصرف مایعات کافی، تغذیه سبک و پرپروتئین، و استراحت منظم اهمیت دارد. دمای بدن را روزانه اندازه بگیرید و داروهای تجویزشده — به‌ویژه ضدتهوع‌ها — را طبق برنامه و نه فقط هنگام بروز علامت مصرف کنید. آزمایش‌های خونی بین سیکل‌ها را حتماً انجام دهید، چون نتیجه آن‌ها دوز جلسه بعد را تعیین می‌کند.

مدت و هزینه درمان

طول دوره شیمی‌درمانی معمولاً بین ۳ تا ۶ ماه است و بسته به پروتکل، شامل چند سیکل می‌شود. هر جلسه ممکن است از چند دقیقه تا چند ساعت طول بکشد.

هزینه درمان به نوع داروها (ایرانی یا وارداتی)، تعداد سیکل‌ها، محل انجام درمان و پوشش بیمه بستگی دارد و برای هر بیمار متفاوت است. بخش قابل‌توجهی از داروهای شیمی‌درمانی تحت پوشش بیمه‌های پایه و تکمیلی قرار می‌گیرد.

چرا دکتر ظرافت‌فرد؟

دکتر الهام ظرافت‌فرد با بیش از ۲۵ سال سابقه بالینی، دارای بورد تخصصی و فوق تخصصی از دانشگاه علوم پزشکی تهران و عضو انجمن‌های ESMO، ASCO و EHA است. پروتکل‌های درمانی بر پایه راهنماهای روزآمد NCCN و ESMO انتخاب می‌شوند و مدیریت عوارض، بخشی جدانشدنی از برنامه درمان در نظر گرفته می‌شود. مطب در ونک تهران قرار دارد و امکان رزرو نوبت آنلاین فراهم است.

سوالات متداول

آیا شیمی‌درمانی حتماً باعث ریزش مو می‌شود؟

خیر. ریزش مو به نوع داروی مصرفی بستگی دارد و همه رژیم‌های شیمی‌درمانی آن را ایجاد نمی‌کنند. در مواردی که رخ می‌دهد، ریزش مو موقتی است و پس از پایان درمان مو دوباره رشد می‌کند.

آیا در طول شیمی‌درمانی می‌توانم کار کنم؟

بسیاری از بیماران فعالیت شغلی خود را با تنظیم برنامه ادامه می‌دهند. معمولاً روز جلسه و یک تا دو روز پس از آن نیاز به استراحت بیشتری وجود دارد. شدت خستگی در افراد مختلف متفاوت است.

اگر یک جلسه را از دست بدهم چه اتفاقی می‌افتد؟

گاهی به دلیل افت گلبول‌های خونی یا عفونت، پزشک عمداً جلسه را به تعویق می‌اندازد و این بخشی از روند طبیعی درمان است. هرگز بدون هماهنگی با پزشک جلسه‌ای را حذف نکنید؛ با تماس با مطب زمان جایگزین تعیین می‌شود.

آیا در طول درمان می‌توانم واکسن بزنم؟

واکسن‌های غیرزنده مانند واکسن آنفلوانزا معمولاً بلامانع و حتی توصیه‌شده هستند، اما واکسن‌های زنده در دوره شیمی‌درمانی منع مصرف دارند. زمان‌بندی واکسیناسیون باید با پزشک معالج هماهنگ شود.

تفاوت شیمی‌درمانی با ایمونوتراپی و تارگت‌تراپی چیست؟

شیمی‌درمانی سلول‌های با تقسیم سریع را هدف می‌گیرد، ایمونوتراپی سیستم ایمنی بدن را برای شناسایی سلول سرطانی فعال می‌کند و تارگت‌تراپی بر اساس ویژگی‌های مولکولی تومور عمل می‌کند. این روش‌ها اغلب مکمل یکدیگرند و گاهی هم‌زمان استفاده می‌شوند.

عوارض شیمی‌درمانی از جلسه چندم شروع می‌شود؟

عوارض ممکن است از همان جلسه اول ظاهر شوند، اما زمان هر عارضه متفاوت است: تهوع معمولاً در ۲۴ تا ۷۲ ساعت اول، زخم دهان حدود روز ۵ تا ۱۰، کاهش گلبول سفید حدود روز ۷ تا ۱۴ و ریزش مو در هفته ۲ تا ۴. نوع و شدت عوارض به داروی مصرفی بستگی دارد و همه بیماران همه عوارض را تجربه نمی‌کنند.

عوارض شیمی‌درمانی تا چند روز ادامه دارد؟

عوارض کوتاه‌مدت مثل تهوع معمولاً طی چند روز پس از هر جلسه کم می‌شوند و بیشتر عوارض پس از پایان دوره درمان بهتر می‌شوند یا از بین می‌روند. خستگی ممکن است در طول دوره درمان ادامه داشته باشد. اگر عارضه‌ای بیش از حد انتظار طول کشید، به تیم درمان اطلاع دهید.

آیا شیمی‌درمانی برای اطرافیان خطر دارد؟

داروها تا دست‌کم ۴۸ ساعت پس از هر جلسه ممکن است در ترشحات بدن بیمار باشند؛ در این مدت هنگام تماس با ادرار، مدفوع، استفراغ یا خون بیمار دستکش بپوشید و پیش از سیفون کشیدن درِ توالت را ببندید. مدت دقیق احتیاط را برای داروی خودتان از تیم درمان بپرسید.

مطالب مرتبط

سایر خدمات

سوالی درباره شیمی‌درمانی دارید؟

برای بررسی شرایط شما و انتخاب مناسب‌ترین روش درمان، وقت مشاوره بگیرید.

رزرو نوبت آنلاین
تماسرزرو نوبتتلگرام